Mga Alon ng Anawangin
Ang bawat alon sa baybay ng Anawangin ay isang buhay na may kwentong inilalahad. Minsan umaakyat, minsan humuhupa. Kapag nagalit, nagwawala.
Humahampas sa dalampasigan ang mga kwentong inilalahad, inililihim.
Isang araw ang lumubog. Isang buwan ang sumikat. Nakakatawa, dahil sa dilim, nalaman din ang totoo, kung kailan walang ilaw na gasgas nang sinasambit at palaging ikinakawing sa katotohanan.
Tuloy ang pag-agos. Tuloy ang paghampas at kumpas ng alon. Kahit sinungaling ang araw at walang bayag ang buwan. Iyo ang kapangyarihang maglakbay nang hindi nakakapit sa kamay nino man.
Humahampas sa dalampasigan ang mga kwentong inilalahad, inililihim.
Isang araw ang lumubog. Isang buwan ang sumikat. Nakakatawa, dahil sa dilim, nalaman din ang totoo, kung kailan walang ilaw na gasgas nang sinasambit at palaging ikinakawing sa katotohanan.
Tuloy ang pag-agos. Tuloy ang paghampas at kumpas ng alon. Kahit sinungaling ang araw at walang bayag ang buwan. Iyo ang kapangyarihang maglakbay nang hindi nakakapit sa kamay nino man.
2 Comments:
grabe, ang galing mo talaga... loved the last paragrapgh in particular... sobra. :)
iona
i was inspired by the waves on our way home. i should have brought my palm along so i could have taken a video. it was a memorable 30-minute banca ride back to pundakit. the sun was up at high noon, the cove slowly disappearing from sight, high tide and the waves were frighteningly tempestuous... and i was sitting at the back, the fucking motor at my face spewing smoke and ash. and then i htought about the previous night and everything i found out and it just made me cry all the way back to the main beach.
anawangin. i was happy. but i hope next time i'm there i'll be happier.
Post a Comment
<< Home